แม่ แม่จ๋า

  ฉันพบกับเรื่องราวของ ‘ ผู้เป็นแม่’   ที่น่าเศร้าใจเรื่องหนึ่ง
ในวันที่สามของการไปปฏิบัติธรรมที่วัดอัมพวันจ.สิงห์บุรี
สมมุติว่าแกชื่อว่า… ‘ ป้าใจ’ ก็แล้วกันนะคะ
ฉันได้รู้จักกับแกก็เพราะว่า…
เจ้าหน้าที่ให้ฉันย้ายข้าวของออกจากโรงเรือนที่นอนมาแล้วสองคืน ไปหาที่นอนใหม่
เพราะว่าจะมีคณะของทหาร (ไม่รู้มาจากหน่วยไหน) ประมาณ 300 นาย
ถูกส่งมาฝึกปฏิบัติกรรมฐานในบ่ายวันนั้น
ฉันหอบของเดินมาที่โรงเรือนใกล้ ๆ กัน เปิดประตูเข้าไป มองเห็นที่ว่างอยู่จึงตรงปรี่ไปที่นั่นทันที
และตรงนั้น มีป้าใจ กำลังนอนเอามือก่ายหน้าผากอยู่
แรก ๆ ฉันออกจะไม่ไว้ใจป้าแกนักเพราะแกบอกว่า แกเป็นคนร่อนเร่
ร่อนเร่ไปตามวัดต่าง ๆ ไปอาศัยข้าววัดกิน อาศัยที่วัดนอน…
ออกจากวัดนั้น ไปวัดนี้ ไปเรื่อย ๆ ไม่มีจุดมุ่งหมาย…
ใครบอกที่วัดไหนมีคนไปเยอะ แกก็จะไปวัดนั้น เพราะนั่นหมายความว่า…
แกจะมีข้าวกินพออิ่มรอดไปวัน ๆ แน่นอน
ยามฉันนอน ฉันก็จะระวังตัว ทั้ง ๆ ที่ไม่มีของมีค่าอะไรติดตัวไป
โทรศัพท์ก็ไม่ได้พกไป จะมีก็แค่สร้อยทองที่คล้องอยู่กับคอเส้นก็ไม่ใหญ่นัก
สตางค์ที่พกไปพอทำบุญ และใช้หนี้สงฆ์กับซื้อหนังสือของหลวงพ่อกลับบ้าน
อีกวันถัดมา แกก็มาบอกลา ว่าจะกลับแล้ว จะติดรถไปกับเพื่อนใหม่ที่แกมารู้จักที่นี่
แกเปลี่ยนจากชุดขาว เป็นชุดธรรมดาเรียบร้อยรอติดรถเพื่อนแกจะไปลงแถว ๆ ลาดพร้าว
คืนวันนั้น ฉันยังเจอแกใส่ชุดขาวอีกครั้งนอนเอามือก่ายหน้าผากเหมือนเดิน
ฉันไม่ได้ถาม หรือซักไซร้ไล่เรียงอะไรแกแต่กลับรู้สึกสงสารอย่างบอกไม่ถูก
พลันคิดต่อตัวเองว่าในใจว่า…
ทรัพย์สินของฉันเมีเพียงแค่นี้…ฉันก็ยังทำหวงไปได้ ทำให้จิตใจตัวเองกังวลไปเปล่า ๆ
ดูป้าแกไม่ใช่คนมือไว หรือคน ‘ขี้ขอ’ เลยสักนิดฉันไม่เคยเห็นแกขอเงินใครสักคนเลย
รุ่งเช้า หลังจากทำวัตรเช้า และทานอาหารเช้าเสร็จ
ฉันจึงนั่งคุยกับป้าใจอย่างเป็นทางการครั้งแรก
‘ ป้าเป็นคนที่ไหนเหรอคะ’
‘ ป้าเป็นคนเพชรบูรณ์จ้ะ’
‘ ป้าไม่มีลูกบ้างเหรอคะ’
‘ ป้ามีลูกสามคน สองคนน่ะเป็นผู้ชาย โตกันหมดแล้วคนเล็กเป็นลูกสาว ป้ายกให้คนขับรถตู้ที่รู้จักกันตั้งแต่
แปดขวบ’
‘ แล้วทำไมป้าไม่ไปอยู่กับลูกชายล่ะคะทำไมป้าต้องมาร่อนเร่อย่างนี้ด้วย’
ป้าเงียบไปพักหนึ่ง นั่งชันเข่า แล้วกอดเข่าเอาไว้เหมือนจะหาหลักยึดร่างกายแกเอาไว้
กันมันสั่นไหวโยกไปตามแรงสะอื้น ที่แกพยายามปกปิดฉันด้วยการหันหน้าไปทางอื่น
‘ ป้าไปหามันแล้ว มันไม่ให้ป้าอยู่ด้วยมันบอกว่าเพิ่งโดนไล่ออกจากยามมา ลูกป้าตนนี้มันทำงานไม่ทนร้อก

‘ แปลว่าเค้ากำลังตกงานเหรอคะป้า’
‘ มันได้งานใหม่แล้ว เป็นยามอยู่แถวรังสิตแต่มันไม่ให้ป้าอยู่ด้วย เพราะมันเพิ่งทำงาน มันบอกมันไม่มีป
ัญญาเลี้ยงป้าน่ะ’
‘ ดูป้าก็ไม่ใช่คนกินจุซักหน่อยเนาะแล้วลูกชายป้าอีกคนล่ะ’
‘ คนนั้นน่ะ มันทำให้ป้าต้องมาร่อนเร่อยู่อย่างนี้ไงล่ะหนู’
‘ อ้าว…ทำไมเหรอคะ’
‘ ก็มันน่ะไปหุ้นกะผู้หญิง แล้วผู้หญิงเค้าโกงไปหมดเลยมันก็เลยกลับมาอยู่บ้าน กลับมาก็ไม่ทำอะไรหรอก
หาเรื่องทะเลาะกับญาติคนโน้นคนนี้เค้าไปทั่วทะเลาะกันจนเค้าตัดไฟบ้านป้าเลย ป้าขอต่อพ่วงไฟจ
ากบ้านเค้ามาน่ะ’
‘ ทะเลาะกันรุนแรงเลยสิคะ’
‘ ฮื่อพอเค้าตัดไฟ   ไอ้ลูกป้าก็หนีหายไปอยู่ที่อื่น พอมันไปแล้ว ญาติ ๆก็มายืนด่าป้าปาว ๆ
ที่หน้าบ้านทุกวัน ว่าเลี้ยงลูกไม่ดีป้าก็อับอายเค้า แถมมืดลงก็มองอะไรไม่เห็น
เพราะเค้าตัดไฟป้าก็เลยต้องออกมาร่อนเร่อย่างนี้แหละหนู มันคงเป็นกรรมเวรของป้าเองป้าเลี้ยงพวกม
ันมาตั้งแต่เกิด ไปทำงานก่อสร้างที่ไหน ๆ ก็ต้องหอบกระเตงมันไป ป้ากินอย่างอด ๆ
อยากๆ เพราะต้องหาให้มันกินจนอิ่มก่อน หาเงินส่งเสียให้พวกมันเรียนจนจบม. 3
พอมันโตทำงานกันได้ ป้าก็ยังต้องอด ๆ อยากๆ เหมือนเดิม ไม่รู้นะ ว่าป้าทำกรรมทำเวรอะไรมา’
ฟังถึงตรงนี้   กลับเป็นฉันเองที่ต้องแอบเบือนหน้าหนีแกเช็ดน้ำตาที่ไหลเป็นทางป้อย ๆ ด้วยความสงสาร
เออหนอ…โลกนี้ช่างขาดความยุติธรรมเสียจริงๆ ทีกับฉันที่อยากจะเลี้ยงดูพ่อใจแทบขาด
สวรรค์ก็แกล้งเอาลมหายใจพ่อของฉันไปดื้อๆ ซะอย่างนั้น
แต่กับป้าคนนี้ สวรรค์กลับปล่อยให้แกมีลมหายใจอยู่อย่างทุกข์ทน
ทำไมลูก ๆ ของป้าจึงกลับไม่เหลียวแลเลยสักนิด…
ทำไมพวกเค้าไม่ยินดีกับ โอกาส ที่ได้…โอกาสที่ฉัน หรือใครอีกหลาย ๆ คนต้องการที่จะได้รับ
ทำไมพวกเค้าปฏิเสธ โชคดี ที่พวกเค้ากำลังได้รับ…โชคดี ที่ฉัน หรือใครอีกหลาย ๆคนก็วาดหวัง
‘ แล้วป้าจะไปไหนต่อจ๊ะ’
‘ จริง ๆป้าก็อยากทำงาน แต่ไปที่ไหน ๆ เค้าก็ไม่รับบอกว่าป้าแก่แล้ว
พอดีเพื่อนคนเมื่อวานที่ป้าจะกลับด้วยน่ะเค้าให้ที่อยู่ไว้ ให้ป้าไปสมัครเป็นแม่บ้านที่ปั๊มน้ำมันเพื่อนเค้าน่ะ’
‘ ดีจัง แล้วป้าจะไปยังไงล่ะคะ’
‘ พอดีเมื่อวานรถเค้าเต็ม วันนี้สาย ๆป้าว่าจะออกไปนั่งรถเมล์ไปกรุงเทพน่ะ’
‘ แล้วป้าไปถูกเหรอคะ’
‘ ป้าไปมาหมดทั่วประเทศแล้ว ไปไม่ยากร้อก แค่ลาดพร้าว 85 เอง’
‘ ฮ่ะ ๆป้าเก่งกว่าหนูอีกนะเนี่ย หนูยังไปกรุงเทพไม่ค่อยถูกเลย’
ป้าแกส่งเสียงหัวเราะตามฉันพร้อมพูดว่า…
‘ ถ้าหนูอยากไปไหนบอกป้านะ เดี๋ยวป้าจะพาไป’
ฉันเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือ จะแปดโมงแล้วถึงเวลาปฏิบัติกรรมฐานอีกแล้ว
ฉันจึงขอตัว ก่อนจากกัน ฉันหยุดคิดนิดหนึ่งก่อนรูดซิบกระเป๋าใบเล็กที่คล้องคออยู่
ที่แสนจะหวงนักหวงหนาเมื่อคืนก่อนฉันควักเงินออกมาแล้วยัดใส่มือแก พร้อมพูดว่า
‘ หนูช่วยป้าพอค่าเดินทาง กับค่าอาหารได้แค่สองวันนะจ๊ะ’
ป้าใจแกยกมือท่วมหัว ปากก็พร่ำคำขอบคุณคำอวยพรต่าง ๆ นา
ฉันมองเห็นใบหน้าป้าที่เปี่ยมสุข…ก่อนฉันหันหลังเดินจากป้าใจมา พร้อมน้ำตาที่เอ่อท่วมท้น…
เงินเพียงน้อยนิด สร้างสุขให้ป้าได้ขนาดนี้เชียวหรือ
แล้วป้าเค้าจะได้งานทำหรือเปล่านะ หากไม่ได้งานทำเพราะเหตุผลเดิม ๆ
ป้าใจแกก็ต้องเดินทางร่อนเร่ไปเรื่อยๆ เหมือนเดิม…
ชีวิตแก จะต้องเดินทางต่อไปอีกยาวไกลแค่ไหนนะ…
ฉันขอภาวนา ให้ลูก ๆ ของป้าสักคน หยุดการเดินทางของ ‘แม่’ ของเขาด้วยการเลี้ยงดูด้วยเถอะ
แกต้องการแค่ที่นอน และอาหารเพียงสามมื้อที่ไม่ต้องซื้อหามาด้วยราคาแพงๆ …แค่นั้นเอง
ยามเด็กแม่อุ้มชู…เลี้ยงดูเจ้า
แม่ต้องเฝ้ายามเจ้าป่วย ร้องไห้จ้า
ต้องแบกหาม จนบ่าทรุดเลี้ยงเจ้ามา
ทั้งการศึกษาให้แก่เจ้า…อย่างลำเค็ญ
แม่เพียงหวังเห็นเจ้าได้เติบใหญ่
พร้อมกับใจรักแม่ ที่ยากเข็น
ไม่เคยขอสิ่งใดเกินจำเป็น
เพียงทำเช่นแม่เคยทำ…กับเจ้ามา
ลูกหลายคนแม่เลี้ยงเจ้ามาได้
แม่คนเดียวไฉน…จึงปล่อยลำบากหนา
ต้องเร่ร่อนนอนวัดพลัดถิ่นมา
กินน้ำตาต่างข้าวไปวัน…วัน
แลกข้าวแม่แต่ละมื้อ…กับบุหรี่ได้ใหมเล่า
ที่เจ้าเฝ้าเผาพ่นเพลินอย่างสุขสันต์
แลกที่ซุกหัวนอนให้แม่…กับน้ำจันท์
ขอแลกมันกับค่าน้ำนมแม่…ได้ใหมเอย
เพียงแค่นี้…ทำไมทำให้แม่ตัวเองไม่ได้นะ    ( ถึงกับน้ำตาไหลเลย…คิดถึงแม่จังเลย )
ขอบคุณภาพประกอบ จากอินเตอร์เน็ตค่ะ ถ้าคุณรักแม่ …. กรุณาส่งต่ออย่างน้อย 10
คนขอให้กุศลจงดลบรรดาลให้คุณมีความเจริญรุ่งเรืองสืบไป
 
ขอบคุณข้อมูลดีๆที่แบ่งปัน
ธรรมรักษา
                                
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s