เพราะไม่ใช่เราที่แย่ที่สุดในโลก


เพราะไม่ใช่เราที่แย่ที่สุดในโลก
 

“เราอาจรู้สึกว่าแย่กว่าคนอื่น ๆ ….
เมื่อได้เห็นใครที่ดีหรือเด่นกว่า แต่เราอาจดีกว่าคนเป็นจำนวนมาก ถ้าได้เห็นคนอื่น
ๆ ที่แย่กว่า ไม่มีอะไรที่แย่ที่สุดในชีวิต
ถ้าหากไม่สรุปความคิดเอาเองว่า…ฉันมันแย่ที่สุด”

     ความรู้สึกที่จำเจอยู่กับงานที่ซ้ำซาก
ชีวิตที่วนเวียนไปอย่างเดิม ๆ ทุกวี่ทุกวัน ตื่นเช้าขึ้นมาแต่งตัวไปทำงาน
เสร็จงานก็กลับบ้านเพื่อพักผ่อน
วนอยู่อย่างนี้วันแล้ววันเล่า…ซ้ำแล้วซ้ำเล่า…

     เราอาจจะเคยรู้สึกหรือสัมผัสกับบรรยากาศอย่างนี้มาบ้างพอ
ๆ กับชีวิตของผมที่เคยรู้สึกอย่างนี้เหมือนกัน
แต่ผมจะเปลี่ยนความคิดนี้ได้โดยไม่ใช้วิธีการผิด ๆ
เพื่อหนีความซ้ำซากจำเจนี้

      ผมมักจะใช้เวลาตอนที่นั่งรถเดินทางไปทำงานหรือจะไปทำธุระที่ไหน ๆ
ก็ตาม ให้เป็นทางออกของชีวิตและสร้างกำลังใจให้แก่ตัวเองเสมอ
นั่นคือผมจะไม่ละสายตาและจะไม่หยุดความคิดของตัวเองอยู่ภายในรถเท่านั้น
แต่จะกวาดสายตามองสิ่งที่อยู่รอบ ๆ ตัว ตามท้องถนนกับเส้นทางที่เดินทางผ่านไป
โดยเฉพาะชีวิตของผู้คนที่อยู่ในสภาพที่ย่ำแย่และลำบากกว่า

     การได้เห็นคนบางคนที่นอนฟุบอยู่แถวป้ายรถเมล์หรือตามฟุตบาธข้างถนน
หรือบางครั้งก็เห็นคนเฒ่าคนแก่ทั้งสามีภรรยามาเดินพยุง
จับมือถือแขนกันด้วยวัยใกล้ฝั่ง แทนที่จะได้พักผ่อนอยู่กับบ้าน
แต่ต้องมาเดินเป็นวณิพกกับกำลังวังชาที่เหลือน้อยเต็มที
เพียงเพื่อแลกกับเงินไม่กี่ตังค์ วันหนึ่ง ๆ
จะได้สักเท่าไหร่

     สิ่งที่เห็นนี้เป็นเรื่องราวที่ตัวเองไม่เคยลืม
เพราะว่ามันทำให้ตระหนักและคิดอยู่เสมอว่า…คนที่แย่กว่าเรายังมีเยอะมาก ไม่เพียงเฉพาะในสังคมที่เห็น
แต่ยังมีคนอีกมากมายทั่วโลก
ซึ่งไม่มีอาหารจะกินสักมื้อหนึ่ง

     เมื่อคิดอย่างละเอียดถึงความลำบากของคนอื่น
เราก็จะได้มองเห็นขุมทรัพย์ที่แอบซ่อนอยู่ในชีวิตของตัวเอง
เพราะมีบางครั้งเหมือนกันที่ตัวเรามักจะลืม
และมองแต่ตัวเองว่าชีวิตฉันแย่จนกลายเป็นการสร้างอาการท้อแท้ต่อชีวิตตามมา

     แม้งานที่เราทำจะน่าเบื่อแค่ไหน…
ก็ยังดีกว่าคนเป็นจำนวนมากที่ไม่มีโอกาสได้ทำงานหรือคนจำนวนมากที่กำลังตกงาน…..
อาหารที่ได้กินอาจซ้ำ ๆ ในแต่ละมื้อ…ก็ยังดีกว่ากันเยอะ…. เพราะยังมีคนมากมายบนโลกนี้ที่ไม่รู้ว่า…วันนี้จะมีอะไรกิน…
บ้านที่ได้อาศัยอยู่อาจคับแคบไปบ้าง…แต่คงไม่แย่ไปกว่าคนเป็นจำนวนไม่น้อยที่จะต้องอาศัยนอนอยู่ป้ายรถเมล์หรือข้างถนน

……คุณลองสังเกตชีวิตคนอื่น ๆ
บ้างซิ….แล้วจะรู้ว่า….ความจริงแล้วชีวิตที่แย่ที่สุด…มันเกิดมาจากความคิดที่ว่า….ตัวเองแย่ที่สุด
หากไม่มองถึงคนที่แย่กว่า
แต่ชีวิตที่ดีที่สุดคือการมองเห็นส่วนดีและพอใจในชีวิตที่เหลืออยู่….

ภาพทางขึ้นเขาพระวิหาร.จ.ศรีสะเกษ

ภาพถนนไปสู่เขื่อนรัชชประภา.จ.สุราษฏร์ธาน๊


ที่มา :
หนังสือชีวิตมืด 8 ด้าน ทางสว่างอยู่ด้านที่ 9
เขียนโดย : สันทัด
ขุนหมุด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s