คงไม่สายเกินไปหากได้อ่านข้อความนี้

อยากให้ทุกคนได้อ่านและตระหนักถึงความสำคัญของ “ เธอ ”

อ่านแล้วอย่าร้องเหมือนเรานะ…

ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจ

ในขณะที่…. หนูก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆ ไป เรียน เที่ยว นอน กิน

ดึกๆ หนูก็โทรคุยกับแฟนของหนู

ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของหนู

และหนูก็เชื่อว่าใครๆ เค้าก็ทำแบบนี้กัน

‘ จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง ‘

‘ กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย ‘

‘ รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง ‘

‘ ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ ‘

ประโยคต่างๆ ที่หนูได้คิดและคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทร

หนูยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์

ระยะเวลาอันหนูได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น

พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

แต่หนูก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าหนูไร้สาระ

ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน

‘ เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างนึงของหนูก็คือ

แม่ของหนูมักชอบโทรหาหนูทุกวัน ‘ ‘ ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง ‘

‘ เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย ‘ ‘ วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง ‘ ‘ อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ ‘

โธ่!คำถามเดิมๆ หนูก็ตอบไปแบบเดิมๆ

แม่หนูก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาหนูเป็นประจำ

โชคดีที่หนูพยายามตัดบทคุย

หนูกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว

ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้หนูทำยังไง

จนกระทั่งวันนั้น ‘ ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย ‘

‘ เร็วๆสิ เค้ายังอุฒส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ ‘

‘ แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ ‘

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกหนูว่ามีสายซ้อน

หนูมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า ‘Home’

‘ โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย ‘

หนูไม่สลับสายหนู หนูยังคงคุยกับสุดที่รักของหนูต่อไป

เพราะหนูรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับหนูก็คงเป็นประโยคเดิมๆ

‘ และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่หนูจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่ ‘

หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของหนูโทรมาแจ้งหนูว่า

เมื่อคืนนี้บ้านของหนูถูกขโมยเข้า และแม่ของหนูขัดขืน

และได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง

แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว

ญาติของหนูเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น

ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น

และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจ

หรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา ‘ หนู ‘

สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่หนูเลือกที่จะทำคือ โทรศัพท์หาหนูเพื่อฟังเสียงของหนู

วินาทีนั้นน้ำตาของหนูไหลอาบแก้ม หนูพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของหนูสั่น

วันนั้นหนูเลือกที่จะคุยกับแฟนหนู ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของหนู

ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับหนูเป็นคนแรกในชีวิต

ผู้หญิงคนเดียวที่หนู สามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา

โดยที่หนูไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่

ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ

คนเดียวในโลก ที่โทรมาหาหนูเพียงแค่ฟังหนูพูดประโยคเดิมๆ

คนเดียวในโลก ที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาหนู

‘ และ คนเดียวในโลก ที่เลือกคุยกับหนูในวินาทีสุดท้ายในชีวิต ‘

ในบางครั้งประโยคที่ว่า ‘ ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว ‘

มันก็ไม่เป็นความจริง ‘ เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว ‘

อาจเป็นเพราะเวรกรรมของหนู

หลังจากนั้นไม่นานแฟนหนูที่หนูใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆ ชั่วโมงก็ทิ้งหนูไป

วันนี้หนูเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น

หลายๆ อย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป

เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเราเอง

‘ เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป ‘

ทุกวันนี้หนูนั่งมองโทรศัพท์

รอที่จะตอบคำถามเดิมๆ ให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟัง

แต่ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว

‘ ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว

แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร ‘

ส่งต่อไปเรื่อยๆเถอะนะค่ะ
ถ้าคุณไม่อยากให้ใครๆอีกหลายคนเป็นเหมือนหนู

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s