ถวายสังฆทานอย่างถูกวิธี

 

สังฆทาน คือ การถวายสิ่งของแก่หมู่พระภิกษุสงฆ์
เป็นการถวายกลางๆ ไม่จำเพาะเจาะจงภิกษุรูปหนึ่งรูปใด
เมื่อถวายให้แล้วก็ถือว่าพระภิกษุสงฆ์ทุกรูปมีสิทธิ์ใช้สอยสิ่งของเหล่านั้น
ตามสะดวก อาจจะมีเพียงตัวแทนสงฆ์เพียงรูปเดียวมารับประเคน
ก็ถือว่าเป็นสังฆทานเหมือนกัน 

 
 

มีทานอีกรูปแบบหนึ่งที่คล้ายๆสังฆทาน เป็นทานที่มีอาณาเขตกว้างขวางกว่า
คือ ทานที่ให้แก่หมู่พวกที่ไม่เฉพาะกลุ่มบุคคลใดบุคคลหนึ่ง เรียก
สาธารณทาน เป็นทานที่ไม่จำกัดเฉพาะในรั้ววัด เป็นการให้ที่ไม่มีขอบเขต
สังฆทานเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณทานเช่นกัน 

 
ส่วนการถวายทานที่ให้เฉพาะพระภิกษุสงฆ์รูปนั้นรูปนี้ เรียก ปาฏิปุคคลิกทาน
มีอานิสงส์น้อยกว่าทานสองประเภทข้างต้น
เพราะเป็นการจำกัดเฉพาะบุคคลว่าต้องเป็นคนนั้นคนนี้
การให้ทานแก่ส่วนรวมย่อมได้อานิสงส์มากกว่า 

 
    คราวที่พระนางปชาบดีโคตมี
พระแม่น้าของพระพุทธเจ้าปั่นฝ้ายทอเป็นจีวร
แล้วนำไปย้อมตั้งใจถวายแด่พระพุทธเจ้า แต่พระพุทธเจ้าไม่ทรงรับ
ตรัสว่าให้ถวายแก่สงฆ์คือหมู่พระแทน พระนางเสียใจ
แต่เมื่อทราบว่าถวายแก่สงฆ์มีผลมาก นางจึงคลายความเศร้าโศก 

 

พระสงฆ์บางรูป แม่ชีบางท่าน ฆราวาสบางคน
ทำงานให้กับชุมชนไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยความคิดในทางสะสมเพื่อตัวเองไม่มี
บางท่านก็เลี้ยงเด็กกำพร้า บางท่านทั้งเลี้ยงทั้งสอน
เมื่อเราบริจาคทรัพย์ให้ท่าน ท่านก็ใช้ทรัพย์นั้นให้เป็นประโยชน์
ไปกับกิจการช่วยเหลือสังคมที่อยู่
ท่านเป็นเพียงคนกลางที่คอยแบ่งปันจากคนมั่งมีเพื่อแจกจ่ายแก่ผู้ขาดแคลน
การทำบุญกับผู้ทำประโยชน์แก่ชุมชนนับเป็นสังฆทานที่ได้บุญไม่ใช่น้อยเพราะ
บุญได้แผ่ขยายกว้างออกไป
ช่วยให้คุณภาพชีวิตของผู้ทุกข์ยากเหล่านั้นดีขึ้นและเป็นการช่วยสังคมไปด้วย
ในตัว 

 
     เดี๋ยวนี้เวลาพูดถึง "สังฆทาน"
พวกเราจะนึกถึงถังสีเหลืองๆ ภายในบรรจุข้าวของเครื่องใช้เยอะแยะมากมาย
จนล้นออกมาปากถัง แล้วมีพลาสติคใสหุ้มทับอีกที
แท้จริงแล้วของที่จะถวายหมู่พระสงฆ์โดยไม่เจาะจงที่เรียกว่า สังฆทาน นั้น
คืออะไรก็ได้ที่เหมาะกับชีวิตสมณะ ไม่จำเป็นต้องเป็นถังเหลืองๆ
ที่วางขายตามหน้าร้านสังฆภัณฑ์เสมอไป แต่สำหรับ
"สังฆทานถังเหลือง"
ที่ชาวพุทธนิยมซื้อไปถวายพระสงฆ์นั้น ท่านทราบหรือไม่ว่ามีบางสิ่งบางอย่าง
ไม่ชอบมาพากลอยู่ในนั้น เรามาดูซิว่าในถังสังฆทานสีเหลืองๆหนึ่งใบ
มีอะไรอยู่ข้างในนั้นบ้าง 

"ถังเหลืองๆ"
ที่มีวางขายตามร้านสังฆภัณฑ์นั้น
บางร้านจะยัดหนังสือพิมพ์หรือกระดาษแข็งเข้าไว้เต็มกระป๋อง
ส่วนที่เป็นสังฆทาน หรือข้าวของเครื่องใช้จริงๆ จะถูกบรรจุไว้แถวขอบปากถัง
เพื่อให้ดูว่ามีของใช้มากมายจนล้นปากถัง
แล้วเอาพลาสติคใสหุ้มอีกทีเพื่อไม่ให้ของล้นจนหก
แท้จริงแล้วมีของใช้ไม่กี่อย่างเท่านั้นเอง 

 
   
ข้าวของเครื่องใช้ที่บรรจุมักเป็นของคุณภาพต่ำ เช่น หางผงซักฟอก
ธูปเทียนคุณภาพต่ำ แปรงสีฟันที่ขนแปรงแข็งโป๊ก ผ้าอาบน้ำฝนที่บางเบา
จนน่าวิตกว่าพระนุ่งสรงน้ำเมื่อใดคงได้โป๊แต่ไม่เปลือยเมื่อนั้น
หรือบางทีอาจเป็นผ้าอาบน้ำฝนสีเหลืองที่ใส่มาพอเป็นพิธีคือขนาดกว้างยาวไม่
เกิน ๑ เมตร ที่นำมาใช้ประโยชน์ไม่ได้
น้ำปลาราคาถูกที่ดูออกว่าเป็นน้ำสีดำละลายเกลือ
ข้าวสารที่ใส่มาแค่ถุงเล็กๆหยิบมือเดียวพอเป็นพิธีเหมือนกับผ้าอาบน้ำฝนที่
ถูกใส่มา และบางครั้งก็เป็นเศษข้าวสารหัก ถ้าสังเกตดูดีๆ
บางกระป๋องจะมีเกลือป่นใส่มาให้เป็นสิบถุง
ใส่เพื่อเกลือป่นจะได้กินพื้นที่เยอะๆ จะได้ไม่ต้องใส่ของใช้อื่นเพิ่มเติม 

 

นอกจากนี้ข้าวของที่ไม่จำเป็นอื่นๆ ก็มีใบชารสเข้มข้นที่ความเป็นจริงแล้ว
พระและสามเณรไม่ค่อยชงฉันกันเลย และมักจะถูกทิ้งไปอย่างไม่ได้ประโยชน์
น้ำขวดที่มีกลิ่นผงซักฟอกอันเนื่องมาจากการบรรจุอยู่ในกระป๋องที่อับ
พร้อมด้วยผงซักฟอก ๑ กล่อง
เมื่ออากาศร้อนทำให้กลิ่นของผงซักฟอกเข้าไปในขวดน้ำ
กลายเป็นน้ำที่มีกลิ่นผงซักฟอก ไม่เหมาะแก่การบริโภคในเวลาต่อมา
กล่องสบู่ก็เป็น
"บริขารล้นวัด" อีกชิ้นหนึ่ง มีกล่องหนึ่งก็ใช้ได้เกือบตลอดชีวิตของการเป็นพระ ไม่จำเป็นต้องถวายบ่อยก็ได้ ได้มาก็ล้นวัดไม่รู้จะเอาไปไว้ไหนดี 
 
ความไม่ชอบมาพากลของ "สังฆทานถังเหลือง"
เกิดจากความที่เราไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรไปถวายพระดี
เลยต้องอาศัยเครื่องสังฆทานที่มีจำหน่ายตามร้านบรรจุให้สำเร็จรูป
เพื่อจะได้ไม่ต้องเล่นเกมส์เดาใจพระ
อีกทั้งการบรรจุกระป๋องก็ทำมาให้เรียบร้อยสวยงาม ซื้อปุ๊ปก็ถือไปถวายปั๊บ
เข้ากับยุคสมัยบริโภคนิยมพอดี ไม่ต้องเสียเวลาไปซื้อหามาประกอบให้ลำบาก
แต่ความที่คนซื้อไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ซื้อ ก็เลยเป็นช่องว่าง
ที่เปิดโอกาสทองให้กับร้านค้า เอารัดเอาเปรียบผู้บริโภคโดยอัตโนมัติ
คนซื้อไม่มีทางรู้หรอกว่า "สังฆทานถังเหลือง" ที่ซื้อไปถวายพระ
ข้างในมีของที่จำเป็นสำหรับพระจริงๆสักกี่อย่าง มีของที่มีคุณภาพมากแค่ไหน
หรือมีจำนวนสิ่งของที่คุ้มกับราคาที่ร้านค้าตั้งไว้หรือไม่ 

 

ส่วนพระสงฆ์นั้นเล่า เมื่อรับประเคนสังฆทานเสร็จ
โยมลากลับเปิดกระป๋องออกดู เจอแต่สิ่งของที่ใช้ได้เพียงไม่กี่ชิ้น
ซ้ำของบางอย่างก็ไม่มีคุณภาพ บ่อยครั้งที่ต้องจ่ายปัจจัยไปซื้อหามาใช้เอง
หรือบางครั้งก็มีแต่ม้วนกระดาษชำระใส่มาเต็มใต้กระป๋อง
จะบอกให้โยมรับรู้แต่โยมก็กลับบ้านไปเสียแล้ว 

 
ถวายสังฆทานอย่างไรให้ได้บุญ 
 
ถึง
เวลาต้องมาทบทวนการทำสังฆทานกันเสียที
สังฆทานที่ดีไม่จำเป็นต้องมีของถวายมากมาย
ขอเพียงเป็นของจำเป็นและมีคุณภาพเท่านี้ก็พอ
และการเลือกซื้อของมาประกอบเป็นสังฆทานเอง
จะได้ของดีมีคุณภาพกว่าการไปซื้อ "ถังเหลืองๆ" ตามร้านสังฆภัณฑ์
 
 
จัดสังฆทานให้ได้ประโยชน์ ข้าวของเครื่องใช้ที่ซื้อหามาจัดเป็นสังฆทานได้ 
 
– สบู่ จัดเป็นเครื่องประทินผิว แต่พระก็ใช้ได้เพื่อทำความสะอาดและระงับกลิ่นกาย 
– ยาสีฟัน ชนิดผง หรือแบบหลอดก็ได้ ยาสีฟันสมุนไพรก็น่าสนใจ 
– แปรงสีฟัน เลือกที่เป็นชนิดขนแปรงอ่อนๆ จะได้สบายเหงือก 
– ยาสระผม เอาไว้ใช้เวลาโกนศีรษะจะได้โกนได้ง่ายขึ้น 
– ใบมีดโกน เป็นของจำเป็นมาก เพื่อใช้โกนศีรษะ 

เครื่องดื่มสมุนไพรพร้อมชง ขิงผง ชารางจืด มะตูม
เดี๋ยวนี้ผลิตออกมาหลายประเภท หรือจะใส่เครื่องดื่มรสช็อคโกแล็ตก็ได้
อย่าลืมดูวันหมดอายุก่อนซื้อด้วย
 
– ผ้าอาบน้ำฝน
เลือกที่เนื้อหนาๆ หรืออาจเลือกซื้อเป็นสบง (ผ้านุ่ง)
หรือจะเป็นอังสะก็ได้ เพราะพระท่านมักจะมีผ้าอาบน้ำฝนอยู่มากแล้ว
จะขาดแคลนก็คือสบง อังสะ
ถ้าถวายให้สามเณรก็จัดเหมือนพระเช่นกันถวายสังฆทานแม่ชี
ก็เปลี่ยนจากผ้าเหลืองเป็นชุดแม่ชี ซึ่งหาซื้อได้จากวัดบวรนิเวศหรือที่
สถาบันแม่ชีไทย หากหาซื้อไม่ได้ก็เปลี่ยนเป็นผ้าขาวเนื้อดีตามร้านขนาด ๒ –
๔ เมตรแทน จากนั้นแม่ชีท่านจะนำไปตัดเย็บเป็นเสื้อ ผ้าถุง ผ้าครอง ตามสมควร
 

หนังสือธรรมะ หนังสือเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม หนังสือเกี่ยวกับสุขภาพ
หรือหนังสือความรู้ต่างๆ
ที่คิดว่าพระสงฆ์ควรรับรู้เพื่อนำไปบอกกล่าวแก่ญาติโยมได้
 
– ยาสมุนไพรต่างๆ รวมทั้งยาแผนปัจจุบัน 
– เครื่องเขียน สมุด ปากกา ดินสอ รวมทั้งซองจดหมาย แสตมป์ 
– ไฟฉาย ถ่านไฟฉาย วัดชนบทและวัดป่าเป็นสิ่งจำเป็นมาก 

จาน ชาม ช้อน ส้อม อาจสอบถามดูว่าวัดนั้นๆ ต้องการจำนวนมากหรือไม่
จะได้จัดเป็นชุดใหญ่ถวายเป็นของสงฆ์
เพื่อให้ชาวบ้านหยิบยืมได้ด้วยในงานบุญประเพณีต่างๆ
รวมทั้งเครื่องมืองานช่างต่างๆ เช่น ค้อน ตะปู ไขควง หรืองานเกษตร เช่น
จอบ เสียม พลั่ว และงานทำความสะอาด เช่น ไม้กวาดอ่อน ไม้กวาดแข็ง ถังขยะ
ที่ตักผง ฯลฯ
 
ของอื่นๆ ที่มักนิยมใส่ก็มี ข้าวสาร
หัวหอม กระเทียม น้ำมันพืช ที่จัดว่าเป็นของแห้งเก็บไว้ได้นาน
ของเหล่านี้ถ้าพระ
ท่านใช้ไม่ทันท่านก็มักจะเก็บรวบรวมนำไปบริจาคต่างจังหวัดอีกที
นับเป็นวงจรบุญไม่มีที่สิ้นสุด จัดเรียงข้าวของที่ซื้อมาลงในภาชนะ
ซักผ้าที่ซื้อมาต่างหาก อาจจะเป็นถังหรือกะละมังก็ได้ แล้วนำไปถวายได้ทันที
 
 

ของที่ควรลดละเลิกในสังฆภัณฑ์ 
 

 
ข้าวของบางอย่างที่ควรหลีกเลี่ยงไม่นำมาประกอบเป็นสังฆทาน 
– บุหรี่ ยาเสพติด เครื่องดื่มชูกำลังทุกประเภท 
– ผลิตภัณฑ์อาหารที่บรรจุด้วยโฟม เพื่อหลีกเลี่ยงมลภาวะทางสิ่งแวดล้อม 

– อาหารกระป๋อง ผลไม้กระป๋อง เพราะเป็นอาหารที่มีสารกันบูด สารเคมี
ไม่ส่งผลดีต่อสุขภาพ ใส่เป็นผลไม้สดจะดีกว่า
ถ้าในวัดมีครัวอาจซื้อผักสดเข้าครัวก็ได้ 

– ใบชาคุณภาพต่ำ พระไม่ค่อยได้ชงฉัน ควรเปลี่ยนเป็นเครื่องดื่มสมุนไพร ให้ประโยชน์กับสุขภาพมากกว่า 
– กล่องสบู่ ปรกติพระท่านมีอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องซื้อถวายอีก 
– บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อาหารบิณฑบาตในตอนเช้าเป็นอาหารสด และมีคุณค่ากว่า ไม่ควรส่งเสริมให้ท่านฉันอาหารที่มีคุณค่าน้อย 
– น้ำอัดลม น้ำที่ผ่านการปรุงแต่งใส่สี

 

 

ภาพประกอบจากกัลยาณมิตร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s